Soldier of Love

(voorheen De Verbindingsfabriek)

Voeten…

In het werkveld waar ik me in begeef heb ik vaak te maken met vragen rond intimiteit en jezelf durven zijn. En daardoor wordt ik soms gebeld met mensen die bijzondere vragen hebben. Zo werd ik onlangs benaderd door iemand met een enorme fetish met de vraag of ik mee wilde werken om zijn ultieme droom een keer te beleven. Ik zou het iemand graag die ervaring gunnen, maar voor mezelf ga ik dan een grens over die ik niet over wil. Hoe niet-sex relelateerd die vraag voor mij ook kan zijn, voor de ander is dat het wel en daar trek ik voor mezelf een streep. Toch vind ik het elke keer wel weer heel bijzonder als iemand open durft te zijn over zijn of haarverlangen, ook als dat in een afwijkende vorm is. Ik schrik niet zo snel meer ergens van en vind het eerder boeiend hoe iemand zich heeft ontwikkeld of waar zoiets vandaan komt dan dat het me afschrikt.

Degene die mij belde heeft een enorme voetfetish. Iets waar hij in zijn relatie niet over kan praten en waar ook geen ruimte voor is om er iets mee te doen. Iets wat hij in zijn jeugd heeft meegemaakt en wat eigenlijk een trauma is, is hij gaan liefhebben om zichzelf te beschermen. (Dat is in ieder geval mijn visie op hoe een fetish kan ontstaan, er zijn er vast meer). Prachtig hoe dat mechanisme werkt. Maar wel als gevolg dat hij zijn verlangen als een geheim is gaan beschouwen. Het nooit heeft kunnen delen en zijn verlangen om dat wel te doen steeds groter werd. Vanochtend vraag ik me concreet af: hoeveel mensen meer lopen er met een verlangen rond dat ze niet in alle openheid binnen hun relatie durven delen? Als het echt iets heel afwijkends is, dan snap ik dat de drempel zo enorm hoog is… Als je relatie verder helemaal goed is, neem je dan het risico? Op die vraag heb ook ik geen antwoord.

Mijn gesprekspartner begreep mijn standpunt om niet aan zijn vraag mee te kunnen werken, maar was toch ook blij dat hij een keer bij iemand zijn verhaal kon doen zonder dat er meteen een oordeel op lag. En dan ben ik weer dankbaar dat ik toch weer een stukje heb kunnen bijdragen aan open durven zijn over waar je verlangen ligt, ook al is dat dan bij iemand anders dan bij je partner. Hij vroeg mij later nog wat mijn advies zou zijn. En mijn suggestie aan hem was: ga iets doen met jouw liefde voor voeten. Geef het de ruimte om het er te laten zijn. Een opleiding of cursus voetmassage zou, in theorie, voor hem een uitkomst zijn. Dat hij dat in de praktijk, tussen allemaal mensen die zijn gevoelens niet delen, niet aandurfde snap ik volledig. Maar ik geloof wel er wel in dat als je iets de ruimte geeft, dat als je het met iemand durft te delen, dat je het dan kunt oplossen. En dat het dan of verdwijnt, of dat het een way-of-life wordt. Ik hoop dat hij die stap ooit durft te wagen.

3 reacties

  1. Ja ik heb hetzelfde! Sinds groep 3 al in de basischool.

  2. Goidts Patrick

    12 juli 2018 at 14:57

    Bangelijk

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

© 2020 Soldier of Love

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑