Soldier of Love

(voorheen De Verbindingsfabriek)

Categorie: Persoonlijke ontwikkeling (page 1 of 2)

Hard blijven en zacht kunnen zijn; mijn visie op de verbinding tussen intimiteit en optimaal je talent leven.

De kracht van het bij elkaar komen van het mannelijke en het vrouwelijke is de krachtigste energie die er is. Het creert leven. Met die ontmoetingsenergie leren spelen om optimaal je talent te leven is waar vol leven voor mij over gaat. Dat is begonnen met een tantraworkshop, toen nog één, toen kwamen de bewuste feestjes erbij en leerde ik steeds meer mensen kennen die hetzelfde pad bewandelden. Ja zeggen tegen wat mijn hartsverlangen is werd steeds meer een levensstijl en maakte dat ik in mijn dagelijks leven ook de behoefte voelde om alleen maar ‘ja’ te zeggen tegen dat wat mijn hart wilde.

Lees verder

Doodgaan en weer opstaan

“The secret of life is to die before you die and find that there is no death.” ~ Eckhart Tolle

Dat was weer een leerzaam nachtje. Niet onverwacht met deze volle maan. En laat me realiseren dat je jezelf kunt leren doodgaan. Dat dat de bedoeling is van alle pijn en verdriet voelen, van alle slapeloze nachten waarin ik zo vaak heb gedacht dat ik het niet aankon en dat het mijn laatste uur zou zijn en van alle momenten dat ik maar weer van me af schreef om het kwijt te zijn, of om het niet meer alleen te hoeven dragen,

Lees verder

10.000 Soldiers of Love

Verantwoordelijkheid en vrijheid zijn enorm aan elkaar verbonden. Als je iemand meer de vrijheid geeft om zichzelf te zijn, om de dingen te doen waar iemand zich goed bij voelt, zal diegene altijd ook meer verantwoordelijkheid voelen om de verantwoordelijkheid voor de gevolgen van zijn of haar keuzes op zich te nemen.

In je eigen leven creëer je je eigen vrijheid door in relaties door zelf de verantwoordelijkheid te nemen voor hou jij je voelt. En in werk door zelf de verantwoordelijkheid te nemen over wat je wilt veranderen in de wereld en daaraan te werken.

Soldiers of love zijn mensen die, net als ik, hun vrijheid hebben gevonden, die in hun grootsheid zijn gestapt door hun diepste pijnen te helen, met de liefde als spiegel. De liefde die je alles laat zien wat je mag loslaten en wat je nog mag helen. En de liefde die je daarvoor teruggeeft wat jij nodig hebt om datgene te doen waarvoor je hier bent.

Als het gaat om die diepste levensvragen, dan kun je iemand daar pas bij helpen omdat je die voor jezelf hebt opgelost. Omdat je dan zelf het levende bewijs bent dat het kan. Dat het bestaat om zorgeloos te leven, je te laten leiden door je eigen intuïtie, je eigen speelsheid. En weer met de nieuwsgierigheid van een kind je dingen te doen.

Het worden er 10.000. Een getal waar ik (mijn hersenen) een beetje verbaasd over ben. Is dat echt wat ik ga doen, en ben ik daartoe in staat? De rest van mijn lijf staat te juichen en voelt aan alles dat dit het echt helemaal is. Dat dit is waarvoor ik hier ben. dat dit is waarom ik op 11-11 om 11:11 ben geboren.  Om iets te mogen veranderen, iets in gang te zetten. En ik ben zo blij dat het eruit is, dat het helder is en zo overduidelijk.

Misschien maak ik de 10.000 zelf nog mee, misschien ook niet. Dat vind ik niet zo belangrijk. Wat ik belangrijker vind is dat ik weet dat dat ‘leger’ er komt, dat ik daar vanaf morgen mee aan de slag zal zijn en dat al die individuele soldiers of love klaar zullen staan voor iedereen die de verbinding met zichzelf wil aangaan en zijn eigen stap naar meer vrijheid en meer verantwoordelijkheid wil zetten.

 

Bewuste BDSM

We stonden onze tanden te poetsen voordat we zouden gaan slapen. En op een gegeven moment kreeg jij het idee om je hand op mijn hoofd te leggen en me uit te nodigen om mijn tanden te poetsen op mijn knieën naast je voor de wasbak. Met een grote glimlach heb ik je uitnodiging geaccepteerd en enorm genoten van het moment. Er volgde niets op en daarna zijn we lekker gaan slapen. Het is één van de momenten die me zo enorm bij is gebleven. En ook een moment dat voor mij zo tekenend is voor speelruimte hebben in de verbinding met iemand. Er mag best nog een beetje meer kinky-tantra-stuff gedeeld worden. Dus daar ga ik het vandaag maar eens over hebben.

Lees verder

Zuid Afrika

Op de laatste dag van mijn eerste reis door Zuid Afrika kreeg ik van de gids de vraag waarom ik niet wilde blijven. Ik voelde de roep zelf ook zo duidelijk. Wilde eigenlijk niet terug naar Nederland, ik wilde me blijven voelen zoals ik me daar voelde: zittend aan een kampvuur na een prachtige dag,  ontdaan van alles wat ik niet nodig had was ik in staat om volledig vanuit mezelf zo makkelijk de verbinding aan te gaan met anderen, te zien wie ze echt zijn, vragen te stellen die ik nooit durfde te stellen en me over te geven aan wat er kon ontstaan. Iets dat ik zo lang zo eng vond, bleek me net zo makkelijk af te gaan als ademhalen.

Toch ben ik dat vliegtuig ingestapt. Terug in Nederland kon ik maar één ding bedenken: wat doe ik hier, ik wil terug. Terug naar de warmte die me zo doet vertragen, terug naar de uitnodiging van de overweldigende en ongerepte natuur die onverbiddelijk vraagt om je eraan over te geven en je er zoveel voor teruggeeft. Ben en gelukkig nog een aantal keer naar terug gegaan. De laatste keer dat ik er was, was 2013. Het lijkt wel een vorig leven, en zo is het eigenlijk ook wel; zoveel van wat ik doen dacht te zijn ben ik niet meer. Het is goed om te leren geduld te hebben. Ik mis Zuid Afrika niet, maar nu er zoveel dingen op zijn plek beginnen te vallen verlang ik er wel enorm naar om weer terug te zijn daar, om te gaan doen wat ik daar wil doen.

Zuid Afrika heeft me laten voelen wie ik echt ben, heeft me laten thuiskomen bij mezelf. En terug In Nederland mocht dat een vervolg krijgen in die modus bij mezelf zelf kunnen creëren, onafhankelijk van het feit of ik op reis ben of niet. En ik weet dat ik terug ga, samen met een groep mensen die dezelfde stap willen zetten en ook meer willen ontdekken over wie ze zelf zijn, over wat ze te doen hebben en hoe ze met mensen willen omgaan. Het beeld waarmee ik ooit dit ondernemersavontuur ben begonnen komt steeds dichterbij. Ik zie de boom al, ik zie de kring van krukjes die eronder staat, ik zie de mensen al, de prachtige zielen die er mee zijn, ik kan de kwetsbaarheid al voelen en ik zie de enorme verbinding die er ontstaat tussen mensen als we echt onze maskers mogen laten vallen, als we elkaar mogen gaan zien voor wie we echt zijn.

Vandaag is de man jarig die onze gids, kok en chauffeur was ik tijdens mijn eerste ontmoeting met dat fantastisch land, iemand die ik een paar jaar later zonder dat ik daar enige invloed op had opnieuw trof als gids. Toeval is voor mij altijd een bevestiging van dat ik terug mag, omdat er ergens in Zuid Afrika een boom staat met ruimte voor een kring van krukjes eronder, een plek die ik echt mijn thuis mag gaan noemen. Het is tijd om weer een volgende stap te zetten en dat te gaan ontdekken. Ook al heb ik nog geen idee hoe. Ik weet en ik voel aan alles: eind november gaan we. En het voelt heel goed om dat op deze manier even te bekrachtigen! 

Intuitie

“Een geheugen als een olifant” zeggen ze weleens. En dat heeft ook weleens iemand tegen mij gezegd met alles wat ik onthoud. Maar er is ook nog een ander ding met olifanten wat me nog heel helder bijstaat. Het moment dat die vreselijke tsunami de kust van Thailand raakte, waren alle olifanten allang de bergen in gevlucht. Ze wisten dat er iets ging gebeuren en zochten hoger gelegen grond op. Intuïtie is de enige manier waarop deze dieren dat konden weten.

Ook veel mensen zijn helderwetend, heldervoelend, helderhorend of nog een andere variant. Ik ben heldervoelend omdat ik soms weet wat er gaat gebeuren. Naar mijn mening is dat dat geen gave, maar iets dat in potentie iedereen kan. Het is bij velen verdwenen onder angst, pijn, onzekerheid en gedoe waarmee we hebben geleerd ons leven te vullen. De weg naar geluk, zowel privé als zakelijk is voor iedereen volledig anders. En mijn manier om jou te helpen om jouw weg te lopen en te ontdekken hoe jij volledig vanuit liefde anderen kunt gaan helpen is om je te leren luisteren naar je eigen intuïtie.

Lees verder

Vreemdgaan…

Stel: je staat in een drukke trein en je bent onderweg naar huis. Je bent moe en het is warm. Teveel mensen op elkaar geplakt die het hebben over alledaagse dingen. Het inspireert je niet. Je kijkt verveeld om je heen. Bij het station schuiven de deuren open en plots stapt er iemand in waar je vanaf de eerste seconde dat je diegene ziet je ogen niet vanaf kunt houden. Voor anderen misschien een gewone passagier, maar jij voelt onmiddellijk de aantrekkingskracht.

Lees verder

Werkgeluk

Mijn onderwerp, ik kan er wel uren over vertellen. Zowel over de frustratie van niet kunnen doen waar je talent ligt als over hoe enorm ik erdoor ben gegroeid als professional door dat wel te doen. En waarom vertrouwen daar zo essentieel in is. Doen waar je goed in bent doe je omdat je ergens iets voelt over: dit is wat ik moet doen, niet omdat het van iemand anders moet. En als je het dan aan het doen bent, dan voelt het net zo leuk en makkelijk als spelen in een speeltuin en voel je opeens het vertrouwen om ook van die allerhoogte glijbaan af te durven.

Maar wat als je dat nou nog niet hebt? Wat als je geen idee hebt over of jij doet wat je leuk vind? Of er nog iets leukers bestaat dan datgene doen wat je nu doet. Zelf kwam ik er pas achter wat ik echt leuk vond toen ik geen baan meer had. Ik had opeens alle tijd om over die vraag na te denken en op een dag voelde dat ik er niet alleen over na wilde denken, maar dat ik er ook iets mee wilde gaan doen. Dat ik genoeg vertrouwen had gevonden in mezelf om ook de eerste concrete stappen in zetten.

Lees verder

Feestje in de Kerk

Ons feestje in de kerk is een initiatief van Marije Hage, de dominee van de Grote Kerk in Weesp om mensen bij elkaar te brengen en uit te nodigen om iets te delen over wat hen inspireert of wat ze geleerd hebben. Toen ik dit initiatief voorbij zag komen wilde ik daar direct aan bijdragen. Omdat een kerk naar mijn idee precies dat zou moeten zijn: een plek waar mensen elkaar ontmoeten om het te hebben over wat er echt toe doet in het leven. Mijn bijdrage aan deze reguliere kerkdienst waren deze woorden.
Lees verder

Schorpioen

Ik vind zo vaak niet datgene wat ik zoek, maar wel wat ik nodig heb. En bijna altijd snap ik dat pas achteraf. Een poos geleden was ik op een spirituele beurs. Niet een plek waar je me snel zult vinden, ik heb niet zoveel met stenen, en weten over wat er in de toekomst allemaal wel en niet gaat gebeuren wil ik echt niet weten. Ik was er omdat er in dat gebouw ook een andere beurs was waar ik graag wilde kijken: ik ben namelijk dol spinnen, slangen en dus ook schorpioenen. En ik had ook het idee om iets te doen rond het thema angst en ik daar iemand zou kunnen vinden die de ‘creepy crawlers’ zou kunnen meenemen.

Tussen de beestjes uiteindelijk niet gevonden wat ik zocht, maar ik ben toch ook even de andere beurs opgelopen. Daar werd ik aangesproken door iemand die hetzelfde sterrenbeeld als ik bleek te hebben: schorpioen. En van deze man kreeg ik een tekst mee die me veel vertelde over wie ik ben. Vandaag voelt als een goed moment om die tekst met je te delen. Misschien heb jij er ook iets aan. De tekst is op sommige punten wel wat achterhaald (mijn mening) en ik ben het niet overal mee eens. Ik weet niet wie ‘m geschreven heeft of waar de tekst vandaan komt, en ik claim nergens om er zelf een aandeel in te hebben. Het is best een lang verhaal, dus ik neem het je niet kwalijk als je ‘m niet in een keer helemaal uitleest. 😉

Lees verder

« Oudere berichten

© 2020 Soldier of Love

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑