Soldier of Love

(voorheen De Verbindingsfabriek)

Hard blijven en zacht kunnen zijn; mijn visie op de verbinding tussen intimiteit en optimaal je talent leven.

De kracht van het bij elkaar komen van het mannelijke en het vrouwelijke is de krachtigste energie die er is. Het creert leven. Met die ontmoetingsenergie leren spelen om optimaal je talent te leven is waar vol leven voor mij over gaat. Dat is begonnen met een tantraworkshop, toen nog één, toen kwamen de bewuste feestjes erbij en leerde ik steeds meer mensen kennen die hetzelfde pad bewandelden. Ja zeggen tegen wat mijn hartsverlangen is werd steeds meer een levensstijl en maakte dat ik in mijn dagelijks leven ook de behoefte voelde om alleen maar ‘ja’ te zeggen tegen dat wat mijn hart wilde.

Lees verder

Over leven

Stel je eens voor dat je vanochtend wakker was geworden in de woestijn in een slaapzak. Geen idee waar je bent of hoe je daar bent gekomen. Alles wat er momenteel in je leven speelt heb je naar die plek meegenomen. Je ligt op je rug en als je je ogen opendoet zie je dat er een schorpioen op je buik ligt. En deze schorpioen stelt je een vraag. Hij zegt tegen je dat je de keuze hebt. Dat je de keuze hebt tussen leven en dood. En dat je die keuze nu moet maken.

Lees verder

Doodgaan en weer opstaan

“The secret of life is to die before you die and find that there is no death.” ~ Eckhart Tolle

Dat was weer een leerzaam nachtje. Niet onverwacht met deze volle maan. En laat me realiseren dat je jezelf kunt leren doodgaan. Dat dat de bedoeling is van alle pijn en verdriet voelen, van alle slapeloze nachten waarin ik zo vaak heb gedacht dat ik het niet aankon en dat het mijn laatste uur zou zijn en van alle momenten dat ik maar weer van me af schreef om het kwijt te zijn, of om het niet meer alleen te hoeven dragen,

Lees verder

Rust in je huis: bewust opruimen

Een blogje schrijven over opruimen, de enige manier om het te doen is gewoon te beginnen. Net als met opruimen eigenlijk. Maar wat als je nou geen idee hebt hoe je daaraan moet beginnen? Ik ben echt geen huishoudwonder, maar geniet de laatste weken echt enorm van een opgeruimd huis waar ik zelf zoveel ruimte in voel. En vind het leuk om mijn tips en trics even met je te delen.

Lees verder

10.000 Soldiers of Love

Verantwoordelijkheid en vrijheid zijn enorm aan elkaar verbonden. Als je iemand meer de vrijheid geeft om zichzelf te zijn, om de dingen te doen waar iemand zich goed bij voelt, zal diegene altijd ook meer verantwoordelijkheid voelen om de verantwoordelijkheid voor de gevolgen van zijn of haar keuzes op zich te nemen.

In je eigen leven creëer je je eigen vrijheid door in relaties door zelf de verantwoordelijkheid te nemen voor hou jij je voelt. En in werk door zelf de verantwoordelijkheid te nemen over wat je wilt veranderen in de wereld en daaraan te werken.

Soldiers of love zijn mensen die, net als ik, hun vrijheid hebben gevonden, die in hun grootsheid zijn gestapt door hun diepste pijnen te helen, met de liefde als spiegel. De liefde die je alles laat zien wat je mag loslaten en wat je nog mag helen. En de liefde die je daarvoor teruggeeft wat jij nodig hebt om datgene te doen waarvoor je hier bent.

Als het gaat om die diepste levensvragen, dan kun je iemand daar pas bij helpen omdat je die voor jezelf hebt opgelost. Omdat je dan zelf het levende bewijs bent dat het kan. Dat het bestaat om zorgeloos te leven, je te laten leiden door je eigen intuïtie, je eigen speelsheid. En weer met de nieuwsgierigheid van een kind je dingen te doen.

Het worden er 10.000. Een getal waar ik (mijn hersenen) een beetje verbaasd over ben. Is dat echt wat ik ga doen, en ben ik daartoe in staat? De rest van mijn lijf staat te juichen en voelt aan alles dat dit het echt helemaal is. Dat dit is waarvoor ik hier ben. dat dit is waarom ik op 11-11 om 11:11 ben geboren.  Om iets te mogen veranderen, iets in gang te zetten. En ik ben zo blij dat het eruit is, dat het helder is en zo overduidelijk.

Misschien maak ik de 10.000 zelf nog mee, misschien ook niet. Dat vind ik niet zo belangrijk. Wat ik belangrijker vind is dat ik weet dat dat ‘leger’ er komt, dat ik daar vanaf morgen mee aan de slag zal zijn en dat al die individuele soldiers of love klaar zullen staan voor iedereen die de verbinding met zichzelf wil aangaan en zijn eigen stap naar meer vrijheid en meer verantwoordelijkheid wil zetten.

 

Bewuste BDSM

We stonden onze tanden te poetsen voordat we zouden gaan slapen. En op een gegeven moment kreeg jij het idee om je hand op mijn hoofd te leggen en me uit te nodigen om mijn tanden te poetsen op mijn knieën naast je voor de wasbak. Met een grote glimlach heb ik je uitnodiging geaccepteerd en enorm genoten van het moment. Er volgde niets op en daarna zijn we lekker gaan slapen. Het is één van de momenten die me zo enorm bij is gebleven. En ook een moment dat voor mij zo tekenend is voor speelruimte hebben in de verbinding met iemand. Er mag best nog een beetje meer kinky-tantra-stuff gedeeld worden. Dus daar ga ik het vandaag maar eens over hebben.

Lees verder

Soldier of love deel 2

Zwaarden. Ik heb ze al meer dan tien jaar in huis. Prachtig uitgestald op de kast in mijn woonkamer. En in eens had ik zin om daar wat mee te gaan spelen, al een paar dagen heb ik af en toe dat zwaard in mijn handen. Zwaar, krachtig en oud in alle tradities die er aan dat symbool verbonden zijn. Mooi om zo’n symbool van kracht en vertrouwen in mijn handen te hebben en te ervaren dat het me sterker maakt, dat het me dichter bij mezelf brengt, me nog meer uitnodigt om alleen maar “JA” te zeggen tegen de liefde en het me meer in verbinding brengt met mijn eigen vrouwelijke bewegelijkheid.

De aanleiding dat zwaard te pakken was een oefening die ik vorige week deed met mezelf. Ik had behoefte om ‘even’ te voelen hoe het zat met mijn gehechtheid aan mijn beide liefdes. Dat ‘even’ is een resultaat van mijn eigen jarenlange ontwikkeling, waardoor ik heel snel in staat ben om mijn gevoel te vertalen in een concrete betekenis. Ik zag de zeven chakra’s voor me als zeven punten waarop er een gehechtheid en dus een gebrek aan stroming tussen hen en mij zou kunnen zijn voelde hoe ik met een denkbeeldig zwaard moeiteloos door die zeven punten heen gleed. Het deed me beseffen dat de gehechtheid volledig verdwenen is.

Lees verder

Door je nulpunt heen

Overvloed. In het Engels is het abundance, wat ik er persoonlijk een mooier woord voor vind. Overvloed gaat niet over veel, overvloed gaat over datgene tot je beschikking hebben om te doen wat jij te doen hebt. En wat dat is en hoeveel je ervoor nodig hebt dat zal van mens tot mens verschillen.

En om die staat van overvloed te bereiken mag je door je nul-punt heen. Zolang je bang bent om iets te verliezen, kun je het nooit in overvloed ontvangen. En dus is je nul punt het punt waarop je zelf de regie in handen hebt om het allerergste te laten gebeuren wat er kan gebeuren; dat je datgene kwijtraakt waar je altijd zo bang voor bent geweest om het kwijt te raken. Zodat je kunt ervaren dat het weliswaar geen leuke situatie is, maar wel een situatie die je aankunt en waarvan je mag merken dat de praktijk een stuk minder eng is dan je van tevoren had bedacht.

Lees verder

Mijn vorm van tantra

Er is (weer) een artikel verschenen over de misstanden binnen tantra. Ook deze keer verhalen van deelnemers aan de workshops van TNT die daar geen goede herinneringen aan hebben. Ik ben zelf nooit bij workshops van TNT geweest, voel de behoefte niet echt, Ken wel redelijk wat mensen die dat wel gedaan hebben en die er heel veel aan hebben gehad in hun persoonlijke groei. De verhalen uit het artikel raken me echter wel, en hard ook. En voel daardoor wel de behoefte om iets te delen over waar tantra voor mij over gaat.

Gisteren had ik opeens een brainwave: dat ik mijn workshops altijd wil aanbieden in de vorm van een open space. Ik kan nooit voor een ander bepalen wat goed voor diegene is of wat er op dat moment speelt. Een workshop geven waarin we gezamenlijk bepalen wat de invulling van de avond wordt, doordat iemand een duidelijk vraagstuk heeft, of omdat de avond in een bepaalde flow verloopt en er op die manier dingen ontstaan, klopt dan veel beter voor mij. Het voelt voor mij op die manier nog meer als een oefening om te leren voelen wat je nodig hebt, wat wel en wat niet goed.  Dat zijn voor mij de basislessen van levensgeluk en levensenergie voelen. Om je vermogen te versterken om te kiezen voor datgene wat je gelukkig maakt, in contact met jezelf en in contact met anderen. En dus wil ik dat uitgangspunt ook in mijn workshops naar voren laten komen.

Mijn allereerste workshop gaf me de ervaring van een manier met omgaan met mensen waarvan ik voelde dat dat mijn waarheid was. De vrijheid van volledig gezien worden voor wie ik ben en een diepe verbinding voelen met de mensen om me heen was iets waar ik lang naar gezocht had en waar ik in die allereerste workshop een heel duidelijk antwoord op kreeg. Na die eerste workshop volgde er vele andere. Elke keer weer heel fijn en elke keer groeide ik ervan omdat ik merkte dat ik er opener van werd. Na verloop van tijd ontstond er echter ook een andere vraag. En die vraag was hoe kan ik nou in het dagelijks leven ook ‘tantrisch’ leren leven; hoe kan ik, ongeacht wat er ook gebeurt altijd mijn vrijheid voelen?

Aan het einde van elke workshops was het voor mij vaak heel makkelijk om alles wat er op me afkwam met liefde te ontvangen. Die modus in mijn dagelijkse leven ook toepassen is wat ik wilde leren. Niet mee me in workshops het gelukkigste meisje van de wereld voelen, maar ook in het dagelijks leven. Door ook daarin te leren om alles wat er op me afkomt en waar ik moeite mee heb als les te zien en me af te vragen wat dit me te leren heeft. En ik mocht merken dat hoe meer ik mezelf openstel, hoe meer ik merk dat ik alleen maar de mensen en situaties aantrek waar ik iets van kan leren over nog meer mijn hart volgen en lichter, makkelijker en simpeler leven met voldoende diepgang.

In intimiteit heb ik, zeker de laatste jaren, altijd mijn nieuwsgierigheid gevolgd en heb ik toegegeven aan de aantrekkingskracht als die er met iemand was. Het heeft me met meerdere mensen de ervaring gegeven van een enorme diepe verbinding, die soms wel en soms niet seksueel was. En het heeft vooral een hoop vraagtekens weggehaald en blijvende verbindingen opgeleverd. Omdat er door het aangaan van de verbinding openheid kwam over wat we voor elkaar voelden en het kon transformeren in wat het wel kon zijn.

Ik heb nooit behoefte gehad aan enorme orgies en dat heb ik nog steeds niet. Maar als ik daar wel nieuwsgierig naar zou zijn geweest, als ik nieuwsgierig geweest was naar hoe het zou zijn om seks te hebben met tien mensen tegelijk, dan ben ik er nieuwsgierig naar omdat het me iets te leren heeft. En dan was het op mijn pad gekomen. Als je ziel het wil, als het je ziel is die je nieuwsgierigheid aanwakkert, dan stuurt je ziel je die boodschap omdat je die ervaring nodig hebt voor jouw heling en dan hoef je je er alleen maar voor open te stellen en dan komt het vanzelf, op precies de juiste tijd.

En zo zal het gaan voor iedereen die bij mij een of meerdere workshops gaat volgen en die leert om te vertrouwen: alles wat je nodig hebt zal vanzelf op je pad komen, op het moment dat jij er klaar voor bent. Dat moment voel je zelf, daar hoeft niemand je voor over te halen of je te dwingen en het zal zich vanzelf voor je ontvouwen. Hoe ik dat in de praktijk allemaal vorm ga geven heb ik nog geen idee van, maar ook dat zal zich vanzelf openbaren. Zo klopt het voor mij en zo wil ik het.

Voor mij is me te laten sturen door liefde en daarin te leren omgaan met alles wat ik in het dagelijks leven tegenkom mijn pad. Of je dat tantra mag noemen, geen idee. Voor mij voelt het wel zo. Tantra gaat voor mij niet over seks, maar met jezelf helen van alle kleine en grote trauma’s die je bij je draagt. En aangezien intimiteit wel iets is dat heel veel mensen tekort komen is het logisch dat het lijkt alsof tantra over seks gaat. Maar dat is, in mijn ogen dus niet zo.

– Een groen hartje, omdat groen de kleur van je hartchakra is.-

 

Zuid Afrika

Op de laatste dag van mijn eerste reis door Zuid Afrika kreeg ik van de gids de vraag waarom ik niet wilde blijven. Ik voelde de roep zelf ook zo duidelijk. Wilde eigenlijk niet terug naar Nederland, ik wilde me blijven voelen zoals ik me daar voelde: zittend aan een kampvuur na een prachtige dag,  ontdaan van alles wat ik niet nodig had was ik in staat om volledig vanuit mezelf zo makkelijk de verbinding aan te gaan met anderen, te zien wie ze echt zijn, vragen te stellen die ik nooit durfde te stellen en me over te geven aan wat er kon ontstaan. Iets dat ik zo lang zo eng vond, bleek me net zo makkelijk af te gaan als ademhalen.

Toch ben ik dat vliegtuig ingestapt. Terug in Nederland kon ik maar één ding bedenken: wat doe ik hier, ik wil terug. Terug naar de warmte die me zo doet vertragen, terug naar de uitnodiging van de overweldigende en ongerepte natuur die onverbiddelijk vraagt om je eraan over te geven en je er zoveel voor teruggeeft. Ben en gelukkig nog een aantal keer naar terug gegaan. De laatste keer dat ik er was, was 2013. Het lijkt wel een vorig leven, en zo is het eigenlijk ook wel; zoveel van wat ik doen dacht te zijn ben ik niet meer. Het is goed om te leren geduld te hebben. Ik mis Zuid Afrika niet, maar nu er zoveel dingen op zijn plek beginnen te vallen verlang ik er wel enorm naar om weer terug te zijn daar, om te gaan doen wat ik daar wil doen.

Zuid Afrika heeft me laten voelen wie ik echt ben, heeft me laten thuiskomen bij mezelf. En terug In Nederland mocht dat een vervolg krijgen in die modus bij mezelf zelf kunnen creëren, onafhankelijk van het feit of ik op reis ben of niet. En ik weet dat ik terug ga, samen met een groep mensen die dezelfde stap willen zetten en ook meer willen ontdekken over wie ze zelf zijn, over wat ze te doen hebben en hoe ze met mensen willen omgaan. Het beeld waarmee ik ooit dit ondernemersavontuur ben begonnen komt steeds dichterbij. Ik zie de boom al, ik zie de kring van krukjes die eronder staat, ik zie de mensen al, de prachtige zielen die er mee zijn, ik kan de kwetsbaarheid al voelen en ik zie de enorme verbinding die er ontstaat tussen mensen als we echt onze maskers mogen laten vallen, als we elkaar mogen gaan zien voor wie we echt zijn.

Vandaag is de man jarig die onze gids, kok en chauffeur was ik tijdens mijn eerste ontmoeting met dat fantastisch land, iemand die ik een paar jaar later zonder dat ik daar enige invloed op had opnieuw trof als gids. Toeval is voor mij altijd een bevestiging van dat ik terug mag, omdat er ergens in Zuid Afrika een boom staat met ruimte voor een kring van krukjes eronder, een plek die ik echt mijn thuis mag gaan noemen. Het is tijd om weer een volgende stap te zetten en dat te gaan ontdekken. Ook al heb ik nog geen idee hoe. Ik weet en ik voel aan alles: eind november gaan we. En het voelt heel goed om dat op deze manier even te bekrachtigen! 

« Oudere berichten

© 2020 Soldier of Love

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑