De Verbindingsfabriek

Volg je hart in intimiteit, relaties en werk

Doodgaan en weer opstaan

“The secret of life is to die before you die and find that there is no death.” ~ Eckhart Tolle

Dat was weer een leerzaam nachtje. Niet onverwacht met deze volle maan. En laat me realiseren dat je jezelf kunt leren doodgaan. Dat dat de bedoeling is van alle pijn en verdriet voelen, van alle slapeloze nachten waarin ik zo vaak heb gedacht dat ik het niet aankon en dat het mijn laatste uur zou zijn en van alle momenten dat ik maar weer van me af schreef om het kwijt te zijn, of om het niet meer alleen te hoeven dragen,

Lees verder

Rust in je huis: bewust opruimen

Een blogje schrijven over opruimen, de enige manier om het te doen is gewoon te beginnen. Net als met opruimen eigenlijk. Maar wat als je nou geen idee hebt hoe je daaraan moet beginnen? Ik ben echt geen huishoudwonder, maar geniet de laatste weken echt enorm van een opgeruimd huis waar ik zelf zoveel ruimte in voel. En vind het leuk om mijn tips en trics even met je te delen.

Lees verder

10.000 Soldiers of Love

Verantwoordelijkheid en vrijheid zijn enorm aan elkaar verbonden. Als je iemand meer de vrijheid geeft om zichzelf te zijn, om de dingen te doen waar iemand zich goed bij voelt, zal diegene altijd ook meer verantwoordelijkheid voelen om de verantwoordelijkheid voor de gevolgen van zijn of haar keuzes op zich te nemen.

In je eigen leven creëer je je eigen vrijheid door in relaties door zelf de verantwoordelijkheid te nemen voor hou jij je voelt. En in werk door zelf de verantwoordelijkheid te nemen over wat je wilt veranderen in de wereld en daaraan te werken.

Soldiers of love zijn mensen die, net als ik, hun vrijheid hebben gevonden, die in hun grootsheid zijn gestapt door hun diepste pijnen te helen, met de liefde als spiegel. De liefde die je alles laat zien wat je mag loslaten en wat je nog mag helen. En de liefde die je daarvoor teruggeeft wat jij nodig hebt om datgene te doen waarvoor je hier bent.

Als het gaat om die diepste levensvragen, dan kun je iemand daar pas bij helpen omdat je die voor jezelf hebt opgelost. Omdat je dan zelf het levende bewijs bent dat het kan. Dat het bestaat om zorgeloos te leven, je te laten leiden door je eigen intuïtie, je eigen speelsheid. En weer met de nieuwsgierigheid van een kind je dingen te doen.

Het worden er 10.000. Een getal waar ik (mijn hersenen) een beetje verbaasd over ben. Is dat echt wat ik ga doen, en ben ik daartoe in staat? De rest van mijn lijf staat te juichen en voelt aan alles dat dit het echt helemaal is. Dat dit is waarvoor ik hier ben. dat dit is waarom ik op 11-11 om 11:11 ben geboren.  Om iets te mogen veranderen, iets in gang te zetten. En ik ben zo blij dat het eruit is, dat het helder is en zo overduidelijk.

Misschien maak ik de 10.000 zelf nog mee, misschien ook niet. Dat vind ik niet zo belangrijk. Wat ik belangrijker vind is dat ik weet dat dat ‘leger’ er komt, dat ik daar vanaf morgen mee aan de slag zal zijn en dat al die individuele soldiers of love klaar zullen staan voor iedereen die de verbinding met zichzelf wil aangaan en zijn eigen stap naar meer vrijheid en meer verantwoordelijkheid wil zetten.

 

Bewuste BDSM

We stonden onze tanden te poetsen voordat we zouden gaan slapen. En op een gegeven moment kreeg jij het idee om je hand op mijn hoofd te leggen en me uit te nodigen om mijn tanden te poetsen op mijn knieën naast je voor de wasbak. Met een grote glimlach heb ik je uitnodiging geaccepteerd en enorm genoten van het moment. Daarna zijn we lekker gaan slapen. Het is één van de momenten die me zo enorm bij is gebleven. En ook een moment dat voor mij zo tekenend is voor speelruimte hebben in de verbinding met iemand. Er mag best nog een beetje meer kinky-tantra-stuff gedeeld worden. Dus daar ga ik het vandaag maar eens over hebben.

Samen in het midden is heel fijn. Maar kan ook best saai worden als dat de enige manier om je met elkaar te verbinden. Bij veel stellen zie ik dat de controle en de vraag om veiligheid vaak bij dezelfde persoon ligt. Om dan de spanning erin te houden is onmogelijk. Polariseren is het tegenovergestelde. Polariseren is het innemen van een positie waarin er speelruimte ontstaat tussen jullie. Waarbij de ene kiest voor een leidende rol en de ander zich laat leiden. Waarbij je als leider zoveel vertrouwen geeft dat de ander zich graag door je laat leiden en degene die volgt genoeg vertrouwen voelt om zich te laten leiden. Waarbij het zeker niet zo is dat de man altijd de leidende positie heeft en de vrouw altijd volgend is, wie op welk moment de leiding pakt is ook iets wat juist kan blijven wisselen, afhankelijk van hoe het zich in het moment ontvouwt.

Ik ben iemand die me heel graag laat leiden door iets of iemand waar ik volledig vertrouwen in heb. ik vind het veel te vermoeiend als ik altijd zelf moet bepalen wat ik moet doen. 😉  (Je laten leiden betekent niet dat je een passieve houding aanneemt. Het betekent dat je actief deelneemt en dat je je openstelt om vorm te geven aan dat wat je voelt,  zowel tussen de lakens als daarbuiten). Dat vertrouwen dat ik steeds meer voelt vertelt me dat ik, zowel in werk als privé, nooit iets hoef te voelen wat ik niet aankan en dat alles wat er op me afkomt komt om me iets te leren. Me laten leiden, zowel in liefde als in werk is wel iets wat ik tussen de lakens heb geleerd in wat ik noem een bewuste bdsm verbinding. Een verbinding die als uitgangspunt heeft om elkaar verder te helpen groeien.

Bewuste bdsm gaat over eerst kijken waar de verbinding ligt, en binnen die verbinding voelen wat er kan. Waar en hoeveel ruimte er is, waar grenzen liggen en hoe je daarmee omgaat. De ander bewust in een ongemakkelijke positie plaatsen omdat jij daar een fijn gevoel bij krijgt kan als een enorme uitdaging voelen in richting durven aanvoelen en aangeven. Als volger is het een prachtige uitdaging om je eigen ontspanning en je eigen vrijheid terug te vinden in wat er van je gevraagd wordt. Zo is bdsm een prachtig verlengstuk van leren omgaan met alles wat je door het dagelijks leven aangereikt krijgt aan ongemakkelijkheden en uitdagingen; je gaat ze nu samen zelf creëren.

Als ik daarvandaan naar mijn eigen proces kijk is het zo logisch dat de ergste uitdaging voor mij is om te wachten, niks te doen en om daar in te leren ontspannen. Om me over te geven aan het niets doen en maar te ontdekken wanneer er wel iets gaat gebeuren. Nu ik een beginnetje voel in dat ik geduld hebben leuk kan vinden gaan er andere raderen draaien en krijg ik opnieuw een enorme bevestiging. In dat de liefde die ik voor twee mensen voel die geduld van me vragen voordat er uit kan komen wat eruit mag komen precies dezelfde les is het universum ook van me vraagt. Prachtig hoe dat klopt.

Ik ben dol op spelletjes, en dit is echt een hele pittige, waarvan het lang heeft geduurd voordat ik de spelregels snapte. En het heeft lang geduurd voordat ik dit ook als een spelletje kon voelen. Maar wauw, wat een ontspanning ervaar ik in dat ook wachten ook gewoon leuk en makkelijk kan zijn. Dat als ik me eindelijk over durf te geven doordat ik dat ongeduld heb losgelaten, me dat een enorm krachtig gevoel geeft. Dat ik ook in dit spelletje met een grote glimlach kan zeggen: ja hoor, ik wacht wil. Ik kan dit en ik wil dit. Ik wil weten waar het heengaat. En daardoor ineens de rollen omdraaien naar zoals het is in een bdsm relatie: dat je als ‘sub’ altijd volledig de touwtjes in handen hebt, omdat je in elk spelletje altijd stop kunt zeggen.

bewuste bdsm

 

 

Soldier of love deel 2

Zwaarden. Ik heb ze al meer dan tien jaar in huis. Prachtig uitgestald op de kast in mijn woonkamer. En in eens had ik zin om daar wat mee te gaan spelen, al een paar dagen heb ik af en toe dat zwaard in mijn handen. Zwaar, krachtig en oud in alle tradities die er aan dat symbool verbonden zijn. Mooi om zo’n symbool van kracht en vertrouwen in mijn handen te hebben en te ervaren dat het me sterker maakt, dat het me dichter bij mezelf brengt, me nog meer uitnodigt om alleen maar “JA” te zeggen tegen de liefde en het me meer in verbinding brengt met mijn eigen vrouwelijke bewegelijkheid.

De aanleiding dat zwaard te pakken was een oefening die ik vorige week deed met mezelf. Ik had behoefte om ‘even’ te voelen hoe het zat met mijn gehechtheid aan mijn beide liefdes. Dat ‘even’ is een resultaat van mijn eigen jarenlange ontwikkeling, waardoor ik heel snel in staat ben om mijn gevoel te vertalen in een concrete betekenis. Ik zag de zeven chakra’s voor me als zeven punten waarop er een gehechtheid en dus een gebrek aan stroming tussen hen en mij zou kunnen zijn voelde hoe ik met een denkbeeldig zwaard moeiteloos door die zeven punten heen gleed. Het deed me beseffen dat de gehechtheid volledig verdwenen is.

Dat ik kennelijk genoeg van jullie beide en van de verbinding die ik voel heb geleerd en dat ik van mijn kant volledig als mezelf tegenover jullie sta. Met alle ruimte om te laten stromen wat er kan stromen, maar ook volledig in balans met dat dat er nu niet is. Wat een mooi moment. En een moment waar ik jullie persoonlijk ook voor wil bedanken. Voor de rol die jullie hebben vervuld in dit proces. Voor alles wat jullie me hebben laten voelen, hebben laten doorleven en wat ik daarvan heb geleerd. Je ontdekt pas hoe sterk je bent als je volledig tot op de grens moet gaan. En jullie hebben daar zo’n groot aandeel in gehad. Ik zie jullie, zie jullie kracht en dank jullie voor wie jullie zijn. Alles gaat het zoals het moet gaan en alles klopt zoals het op het moment is.

Wat er overblijft is de drive om dienstbaar te zijn aan de liefde. Aan het wegnemen van angst. Aan het op gang brengen van het gesprek. Aan het er volledig kunnen zijn voor een ander. Aan de verbinding zoeken, ook met degene waar dat moeilijk mee voelt. Dienstbaar zijn door naar iemand te luisteren en door een stabiele factor te zijn in een wereld waar vertrouwen tussen mensen soms ver te zoeken is. Het woord soldaat wordt zo snel in verband gebracht met oorlog en geweld. Niet in mijn ogen. De vertaling van het woord Samurai is ‘hij die dient’.

Zonder enige kennis van die traditie is dat wel wat wel wat ik wil zijn, wat ik in mijn kern ben en waar ik naar toe mag groeien, met voor mezelf een kleine aanpassing naar ‘zij die dient’. 😉 En waarmee ik anderen ook wil uitnodigen om een soldaat van de liefde te zijn, dienstbaar te zijn en een definitieve keuze voor de liefde maken. Niet voor een uurtje of voor een dag. Maar een keuze die je voor je leven maakt, om dienstbaar te zijn voor iets waar je in gelooft en wat je kracht geeft, ook op je slechtste dagen, en iets wat je wilt verdedigen te verdedigen. Met als wapen de woorden die me gegeven zijn door de bron zelf; de liefde.

 

Door je nulpunt heen

Overvloed. In het Engels is het abundance, wat ik er persoonlijk een mooier woord voor vind. Overvloed gaat niet over veel, overvloed gaat over datgene tot je beschikking hebben om te doen wat jij te doen hebt. En wat dat is en hoeveel je ervoor nodig hebt dat zal van mens tot mens verschillen.

En om die staat van overvloed te bereiken mag je door je nul-punt heen. Zolang je bang bent om iets te verliezen, kun je het nooit in overvloed ontvangen. En dus is je nul punt het punt waarop je zelf de regie in handen hebt om het allerergste te laten gebeuren wat er kan gebeuren; dat je datgene kwijtraakt waar je altijd zo bang voor bent geweest om het kwijt te raken. Zodat je kunt ervaren dat het weliswaar geen leuke situatie is, maar wel een situatie die je aankunt en waarvan je mag merken dat de praktijk een stuk minder eng is dan je van tevoren had bedacht.

Dat nulpunt komt altijd op het moment dat je het aankunt. Omdat je er zelf voor kiest. Mijn beslissing om iets te gaan doen wat ik echt leuk vind, om het ‘ondernemerspad’ te kiezen is lang bepaald door mijn angst om geen geld meer te hebben. Tot het moment dat ik zelf de beslissing nam om me daar niet meer door te laten sturen. Ik weet dat het anders wordt, zoals ik dat zoveel dingen weet. En dat scheelt enorm veel. Het helpt me enorm om die stap te zetten. Omdat ik weet dat ik erdoor heen moet. Omdat werken vanuit mijn hart nou eenmaal niet gaat als er nog dingen zijn die me tegenhouden, waar ik bang voor ben en die me beperken om echt volledig te leven en te zijn.

In de loop der tijd heb ik ook geleerd dat het moment dat ik iets van me af kan schrijven, vaak ook het moment is dat ik een leerproces kan afronden. Ook hiermee. Het ergste wat me kon gebeuren is gebeurt en ik leef nog steeds. Ik slaap nog steeds goed, ik heb nog steeds een volle koelkast en een dak boven me hoofd en vanmiddag kreeg ik een appje dat ik binnenkort mee mag gaan varen met twee dierbare stadsgenoten omdat ze net een bootje hebben gekocht. Daarin zit de overvloed. De rest is functioneel dienstbaar bezit wat ik nodig heb om mijn dingen te kunnen doen en waar ik super blij mee mag zijn dat het is en dat het komt.

Fijne avond!  

 

Mijn vorm van tantra

Er is (weer) een artikel verschenen over de misstanden binnen tantra. Ook deze keer verhalen van deelnemers aan de workshops van TNT die daar geen goede herinneringen aan hebben. Ik ben zelf nooit bij workshops van TNT geweest, voel de behoefte niet echt, Ken wel redelijk wat mensen die dat wel gedaan hebben en die er heel veel aan hebben gehad in hun persoonlijke groei. De verhalen uit het artikel raken me echter wel, en hard ook. En voel daardoor wel de behoefte om iets te delen over waar tantra voor mij over gaat.

Gisteren had ik opeens een brainwave: dat ik mijn workshops altijd wil aanbieden in de vorm van een open space. Ik kan nooit voor een ander bepalen wat goed voor diegene is of wat er op dat moment speelt. Een workshop geven waarin we gezamenlijk bepalen wat de invulling van de avond wordt, doordat iemand een duidelijk vraagstuk heeft, of omdat de avond in een bepaalde flow verloopt en er op die manier dingen ontstaan, klopt dan veel beter voor mij. Het voelt voor mij op die manier nog meer als een oefening om te leren voelen wat je nodig hebt, wat wel en wat niet goed.  Dat zijn voor mij de basislessen van levensgeluk en levensenergie voelen. Om je vermogen te versterken om te kiezen voor datgene wat je gelukkig maakt, in contact met jezelf en in contact met anderen. En dus wil ik dat uitgangspunt ook in mijn workshops naar voren laten komen.

Mijn allereerste workshop gaf me de ervaring van een manier met omgaan met mensen waarvan ik voelde dat dat mijn waarheid was. De vrijheid van volledig gezien worden voor wie ik ben en een diepe verbinding voelen met de mensen om me heen was iets waar ik lang naar gezocht had en waar ik in die allereerste workshop een heel duidelijk antwoord op kreeg. Na die eerste workshop volgde er vele andere. Elke keer weer heel fijn en elke keer groeide ik ervan omdat ik merkte dat ik er opener van werd. Na verloop van tijd ontstond er echter ook een andere vraag. En die vraag was hoe kan ik nou in het dagelijks leven ook ‘tantrisch’ leren leven; hoe kan ik, ongeacht wat er ook gebeurt altijd mijn vrijheid voelen?

Aan het einde van elke workshops was het voor mij vaak heel makkelijk om alles wat er op me afkwam met liefde te ontvangen. Die modus in mijn dagelijkse leven ook toepassen is wat ik wilde leren. Niet mee me in workshops het gelukkigste meisje van de wereld voelen, maar ook in het dagelijks leven. Door ook daarin te leren om alles wat er op me afkomt en waar ik moeite mee heb als les te zien en me af te vragen wat dit me te leren heeft. En ik mocht merken dat hoe meer ik mezelf openstel, hoe meer ik merk dat ik alleen maar de mensen en situaties aantrek waar ik iets van kan leren over nog meer mijn hart volgen en lichter, makkelijker en simpeler leven met voldoende diepgang.

In intimiteit heb ik, zeker de laatste jaren, altijd mijn nieuwsgierigheid gevolgd en heb ik toegegeven aan de aantrekkingskracht als die er met iemand was. Het heeft me met meerdere mensen de ervaring gegeven van een enorme diepe verbinding, die soms wel en soms niet seksueel was. En het heeft vooral een hoop vraagtekens weggehaald en blijvende verbindingen opgeleverd. Omdat er door het aangaan van de verbinding openheid kwam over wat we voor elkaar voelden en het kon transformeren in wat het wel kon zijn.

Ik heb nooit behoefte gehad aan enorme orgies en dat heb ik nog steeds niet. Maar als ik daar wel nieuwsgierig naar zou zijn geweest, als ik nieuwsgierig geweest was naar hoe het zou zijn om seks te hebben met tien mensen tegelijk, dan ben ik er nieuwsgierig naar omdat het me iets te leren heeft. En dan was het op mijn pad gekomen. Als je ziel het wil, als het je ziel is die je nieuwsgierigheid aanwakkert, dan stuurt je ziel je die boodschap omdat je die ervaring nodig hebt voor jouw heling en dan hoef je je er alleen maar voor open te stellen en dan komt het vanzelf, op precies de juiste tijd.

En zo zal het gaan voor iedereen die bij mij een of meerdere workshops gaat volgen en die leert om te vertrouwen: alles wat je nodig hebt zal vanzelf op je pad komen, op het moment dat jij er klaar voor bent. Dat moment voel je zelf, daar hoeft niemand je voor over te halen of je te dwingen en het zal zich vanzelf voor je ontvouwen. Hoe ik dat in de praktijk allemaal vorm ga geven heb ik nog geen idee van, maar ook dat zal zich vanzelf openbaren. Zo klopt het voor mij en zo wil ik het.

Voor mij is me te laten sturen door liefde en daarin te leren omgaan met alles wat ik in het dagelijks leven tegenkom mijn pad. Of je dat tantra mag noemen, geen idee. Voor mij voelt het wel zo. Tantra gaat voor mij niet over seks, maar met jezelf helen van alle kleine en grote trauma’s die je bij je draagt. En aangezien intimiteit wel iets is dat heel veel mensen tekort komen is het logisch dat het lijkt alsof tantra over seks gaat. Maar dat is, in mijn ogen dus niet zo.

– Een groen hartje, omdat groen de kleur van je hartchakra is.-

 

Zuid Afrika

Op de laatste dag van mijn eerste reis door Zuid Afrika kreeg ik van de gids de vraag waarom ik niet wilde blijven. Ik voelde de roep zelf ook zo duidelijk. Wilde eigenlijk niet terug naar Nederland, ik wilde me blijven voelen zoals ik me daar voelde: zittend aan een kampvuur na een prachtige dag,  ontdaan van alles wat ik niet nodig had was ik in staat om volledig vanuit mezelf zo makkelijk de verbinding aan te gaan met anderen, te zien wie ze echt zijn, vragen te stellen die ik nooit durfde te stellen en me over te geven aan wat er kon ontstaan. Iets dat ik zo lang zo eng vond, bleek me net zo makkelijk af te gaan als ademhalen.

Toch ben ik dat vliegtuig ingestapt. Terug in Nederland kon ik maar één ding bedenken: wat doe ik hier, ik wil terug. Terug naar de warmte die me zo doet vertragen, terug naar de uitnodiging van de overweldigende en ongerepte natuur die onverbiddelijk vraagt om je eraan over te geven en je er zoveel voor teruggeeft. Ben en gelukkig nog een aantal keer naar terug gegaan. De laatste keer dat ik er was, was 2013. Het lijkt wel een vorig leven, en zo is het eigenlijk ook wel; zoveel van wat ik doen dacht te zijn ben ik niet meer. Het is goed om te leren geduld te hebben. Ik mis Zuid Afrika niet, maar nu er zoveel dingen op zijn plek beginnen te vallen verlang ik er wel enorm naar om weer terug te zijn daar, om te gaan doen wat ik daar wil doen.

Zuid Afrika heeft me laten voelen wie ik echt ben, heeft me laten thuiskomen bij mezelf. En terug In Nederland mocht dat een vervolg krijgen in die modus bij mezelf zelf kunnen creëren, onafhankelijk van het feit of ik op reis ben of niet. En ik weet dat ik terug ga, samen met een groep mensen die dezelfde stap willen zetten en ook meer willen ontdekken over wie ze zelf zijn, over wat ze te doen hebben en hoe ze met mensen willen omgaan. Het beeld waarmee ik ooit dit ondernemersavontuur ben begonnen komt steeds dichterbij. Ik zie de boom al, ik zie de kring van krukjes die eronder staat, ik zie de mensen al, de prachtige zielen die er mee zijn, ik kan de kwetsbaarheid al voelen en ik zie de enorme verbinding die er ontstaat tussen mensen als we echt onze maskers mogen laten vallen, als we elkaar mogen gaan zien voor wie we echt zijn.

Vandaag is de man jarig die onze gids, kok en chauffeur was ik tijdens mijn eerste ontmoeting met dat fantastisch land, iemand die ik een paar jaar later zonder dat ik daar enige invloed op had opnieuw trof als gids. Toeval is voor mij altijd een bevestiging van dat ik terug mag, omdat er ergens in Zuid Afrika een boom staat met ruimte voor een kring van krukjes eronder, een plek die ik echt mijn thuis mag gaan noemen. Het is tijd om weer een volgende stap te zetten en dat te gaan ontdekken. Ook al heb ik nog geen idee hoe. Ik weet en ik voel aan alles: eind november gaan we. En het voelt heel goed om dat op deze manier even te bekrachtigen! 

Intuitie

“Een geheugen als een olifant” zeggen ze weleens. En dat heeft ook weleens iemand tegen mij gezegd met alles wat ik onthoud. Maar er is ook nog een ander ding met olifanten wat me nog heel helder bijstaat. Het moment dat die vreselijke tsunami de kust van Thailand raakte, waren alle olifanten allang de bergen in gevlucht. Ze wisten dat er iets ging gebeuren en zochten hoger gelegen grond op. Intuïtie is de enige manier waarop deze dieren dat konden weten.

Ook veel mensen zijn helderwetend, heldervoelend, helderhorend of nog een andere variant. Ik ben heldervoelend omdat ik soms weet wat er gaat gebeuren. Naar mijn mening is dat dat geen gave, maar iets dat in potentie iedereen kan. Het is bij velen verdwenen onder angst, pijn, onzekerheid en gedoe waarmee we hebben geleerd ons leven te vullen. De weg naar geluk, zowel privé als zakelijk is voor iedereen volledig anders. En mijn manier om jou te helpen om jouw weg te lopen en te ontdekken hoe jij volledig vanuit liefde anderen kunt gaan helpen is om je te leren luisteren naar je eigen intuïtie.

Lees verder

Tweelingzielen, de ultieme les in liefde? Voor mij wel.

Je kunt het meeste leren van degene de het minst op je lijkt. En je kunt het meeste jezelf zijn bij iemand die hetzelfde is als jij. Dat is wat ik ervaar bij degenen waar ik van hou. Liefdesrelaties zijn vaak ingewikkeld en een tweelingziel connectie is daar misschien wel de meest extreme variant van. Ter verduidelijking: een tweelingziel connectie wordt gevormd wanneer jouw sterrenbeeld (je zonneteken) gelijk is aan het maanteken van de ander, en/of andersom. Ook je ascendant kan hierin meespelen.

Over het algemeen zegt je zonneteken veel over wie je bent (of waar je naartoe mag groeien in je zijn), terwijl je maanteken veel zegt over dat wat je doet (of waar je van mag ontdekken dat je er enorm goed in bent). Als je iemand tegenkomt die jouw tweelingziel is, dan is dat vaak een ontmoeting waarbij er veel gebeurt. Juist omdat je zo tegengesteld aan elkaar bent, is er vaak sprake van een enorme aantrekkingskracht is: jij bent wat de ander te leren heeft in zijn doen en andersom. Maar omdat je elkaar ook raakt op wat je nog niet volledig kunt zijn, maar wat wel je potentieel is, is het ook een relatie die al je pijnstukken naar boven brengt.

Je kunt dus heel veel van elkaar leren, maar doordat je zoveel in elkaar naar boven haalt kan het ook zijn dat de verbinding te heftig is en jij of de ander de verbinding verbreekt. Of je het aan wil gaan om dat stuk in jezelf wilt helen is helemaal afhankelijk van hoever jij bent in jouw proces en of je dat aankunt. Ik heb die stap zelf wel gezet en ben er nog zoveel meer van mezelf en van de ander gaan houden. Ik geef je er graag een kort inzicht in.

Lees verder

« Oudere berichten

© 2019 De Verbindingsfabriek

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑