Natuurlijk, het blijft een zeer aantrekkelijk idee: een baan in loondienst, elke maand de zekerheid dat je salaris gestort wordt, een leuk takenpakket en collega’s waar je het goed mee kunt vinden en waar je op terug kunt vallen als je iemands hulp nodig hebt. Toch begon er bij mij iets te knagen. Solliciteren begon ik bijna leuk te vinden en het lukte me steeds wel goed om mijn verhaal op papier te krijgen, maar toch steeds zonder resultaat. Met toch ook elke keer de onzekerheid als mijn grootste vijand ontstonden er andere gesprekken met zelfstandig ondernemers en daar rolde idee├źn uit voort, waaruit nieuwe initiatieven werden geboren. Stuk voor stuk initiatieven die zo dicht bij mezelf liggen dat het alleen maar heel logisch is om ze ook ten uitvoer te gaan brengen. Zo ontstaat er een speeddate voor WerkzoekendWeesp, een workshop bloggen/website bouwen en een agenda vol met zinnige afspraken met inspirerende mensen. Uiteindelijk kom je dan, na een paar nachten slecht slapen, tot de conclusie dat De Verbindingsfabriek geboren is en dat je jezelf uitroept tot zelfstandig ondernemer.

Laat jezelf zien en wees transparant in wat je doet is in eerste instantie dus ook mijn eigen uitdaging en juist omdat ik dat proces nu doorloop ben ik uitstekend in staat om ook anderen daarmee te helpen. Want of je nu zelf op zoek bent naar een baan of dat je als organisatie op zoek bent naar meer klanten maakt niet uit. De boodschap blijft hetzelfde: durf jezelf te laten zien zoals je echt bent, want daarin ben jij uniek en daar ligt jouw kracht. Je kwetsbaar durven op te stellen maakt je dus tegelijkertijd veel zichtbaarder. Kritiek zul je toch ook altijd krijgen en je kunt het nooit voor iedereen goed doen. Kies ervoor om je eigen koers te volgen in plaats van te voldoen aan een functieprofiel of te proberen hetzelfde te doen als de concurrent.

In de praktijk blijkt het allemaal niet zo snel te gaan als ik mijn hoofd bedacht had. Een mooie herinnering aan een andere les die ik mezelf te leren heb: geduld hebben. Heel goed dat de werkelijkheid me soms een stapje langzamer laat lopen, daardoor heb ik tijd genoeg om aandacht te besteden aan de hobbels die ik onderweg tegenkom. Klein beginnen, maar tegelijkertijd groot dromen, een beetje zoals de fabriek hieronder, waar al mijn kennis en kunde inzit en waar ik de komende tijd vorm aan kan geven door dit om te zetten in acties. Misschien nog met een part-time baan ernaast. Blij met de workshop bloggen die eraan komt en gisteren de eerste bespreking gevoerd voor een workshop elevator pitch, waar ik ook echt heel enthousiast voor ben. In beide workshops ligt weer echt de nadruk ligt op ‘wat is jouw verhaal’ en durf je in je online communicatie ook kwetsbaar te zijn. Zo fijn om dat toekomstbeeld te hebben en ook volledig het vertrouwen te hebben dat dat ook gaat lukken. Het geeft mij richting, ook op dagen dat het even tegenzit, want die zullen er vast ook nog komen en die uitdagingen heb ik als mens ook nodig, want daar groei ik van!

Ook voor jezelf beginnen? Laat het me weten, misschien kunnen we elkaar helpen.

fabriekstoel