De Verbindingsfabriek

Zijn wie je bent en doen wie je bent

Groeipijnen

Ik vind honden heerlijk, zolang ze maar van iemand anders zijn. Ben meer een kattenmens, omdat je van katten nooit precies kunt begrijpen waarom ze bepaalde dingen doen. En daar hou ik van, van een ander levend wezen dat je voor een raadsel stelt. Er is echter een uitzondering en dat zijn Deense Doggen. Mijn moeder heeft me ooit een verhaal vertelt hoe ik als peuter me urenlang heb vermaakt met een Deense Dog van mensen die op dezelfde plek op vakantie waren als ik. Ik weet er niets meer van, maar kennelijk heeft het wel indruk gemaakt. En misschien ook wel omdat Deense doggen als ze beginnen te groeien, last kunnen hebben van groeipijnen. Een onderwerp waar ik de afgelopen drie jaar mijn website aardig mee heb volgeschreven.

Een aantal jaar geleden had ik opnieuw iets met een deense dog. Ik zag op straat een jongetje lopen, met een Deense Dog ernaast. De hond drie keer groter dan dat kleine jongetje met ‘zijn’ hond aan de riem en het raakte iets in mij. Iets van een enorm vertrouwen tussen die enorme hond en dat kleine jongetje. Een soort onuitgesproken code, waar ik een enorme verbinding in zag en waarin ze naar elkaar leken uit te spreken; als ik voor dit moment voor jou kies, kies jij dan ook voor mij? Ze hadden het niet over wat er gisteren gebeurt is, of wat er morgen allemaal zou kunnen gebeuren. Samen waren ze volledig bij wat er nu is.

Lees verder

Seks, tantra en religie

Ik zit sinds een aantal maanden in een initiatief om een alternatieve kerkdienst te maken in Weesp. Een dienst die gaat over liefde, over vrijheid en mogen zijn wie je bent. Ik hou van kerken. Ik had een prachtige ervaring toen ik een aantal jaar geleden in de Sixtijnse kapel was in het Vaticaan. Ik voelde daar echt iets wat me in verbinding bracht met iets wat groter was dan ikzelf, terwijl het tegelijkertijd heel menselijk voelde. Iets dat ik in veel kerken ervaar, maar nooit zo sterk als daar. Echter, de laatste kerkdienst die ik heb bijgewoond kan ik me niet meer herinneren. En dat is omdat ik moeite heb met het instituut kerk, omdat het in zoveel opzichten zo ingaat tegen waar geluk en vrijheid voor mij voor staat. Ik voelde de behoefte om daar iets over te schrijven, bij deze. Wil niet beweren dat ik de waarheid in pacht heb, dit is slechts een weergave van hoe ik het zie. Lees verder

Liefde…

Griep bijna achter de rug, fysiek drie kilo lichter, mentaal wel 10. Het was nodig, ik had nog meer los te laten en geduld te leren hebben. De afgelopen tijd heb ik over zoveel geschreven, heb ik zoveel verhalen aangehoord van mensen die hun hart ook wilde gaan volgen. Heb ik zoveel liefde mogen geven, en zie ik zo vaak onmiddellijk het effect ervan. Dat er ergens een vlammetje bij iemand aangaat over ook vanuit liefde willen leven, delen en hun ding willen gaan doen. En het is zo makkelijk merk ik, geven vanuit liefde. Daarvoor krijg je alleen maar meer liefde terug.

Totdat er iemand ten tonele verschijnt die ik echt heel leuk vindt en dat onvoorwaardelijk liefhebben opeens een onmogelijke opgave lijkt te zijn. Dat heeft me de afgelopen driekwartjaar aardig bezig gehouden. Waarom overkomt dit mij, wat is de bedoeling. Ik ben echt een graver die overal een antwoord op wil. Terwijl dat antwoord vaak pas komt als ik durf los te laten. Het lukt elke dag een beetje beter. En ook hiervoor geldt; schrijven helpt enorm en is vaak een keerpunt. Blij dat ik dit op papier krijg dus.

Lees verder

Lieve papa,

21 jaar… dat de tijd die ik ervoor nodig had om te leren wat ik van jou te leren had. Jouw levenslange zoektocht is mijn vraagstuk geworden. En wat ik nu als ondernemer aan het neerzetten ben, dat heb ik aan jouw zoektocht te danken. Je bent niet meer hier. En dat heeft zo moeten zijn. Je bent lang weg geweest en ik heb je lang weg gestopt. Niet meer. 

Jouw begrafenis en de laatste weken dat je ziek was, waren de eerste ervaringen die ik beleefde waarop ik echt de verbinding voelde tussen mensen. Voorbij de vraagtekens en het niet durven uitspreken zag ik bijzondere verbindingen ontstaan, waarin dingen wel werden gezegd en er kleine wondertjes gebeurde.

De laatste weken dat je er nog was waren zo helend voor iedereen die bij je was. Doordat je wist dat je tijd beperkt was durfde je de deur naar je hart op een kiertje te zetten. Ik ben zo dankbaar dat ik daarbij ben geweest en dat ik daardoor de kans heb gehad iets tegen je zeggen wat ik eerder nooit kon en durfde: papa ik hou van je.  

Lees verder

Mezelf bloot geven. Letterlijk.

Daar stond de oproep. In de ‘Roept u maar’ groep op facebook. Of er vrouwen waren die wilde meewerken aan een interview en fotoshoot in Vrouw Magazine van De Telegraaf over ‘Blij zijn met je eigen lijf’.  Iets waar ik, vanuit wat ik met De Verbindingsfabriek wil uitdragen, heel graag aan meewerk en wat een prachtige kans is om mijn boodschap aan een breder publiek te presenteren. Voor de fotoshoot zouden een styliste, een fotograaf een interviewster en een visagist met mij aan de slag gaan. En de fotoshoot zou in lingerie zijn.  Ik heb nog wel even mijn moeder gebeld om te vragen wat zij ervan vond, en die vond het net zo’n geweldige kans als ikzelf. Verder geen moment getwijfeld. Dit is een kans die ik met twee handen aangrijp! Gisteren was daar de dag voor, en wat heerlijk om een dag volledig in de watten gelegd te worden!

Ik werd ontvangen op een hele fijne plek met een team van hele fijne vrouwen. Een lang interview volgde waarin ik heb heel veel heb mogen vertellen over welke weg ik heb afgelegd heb om te leren blij te zijn met het lijf dat ik heb. Hoe ik vroeger zo niet blij met mezelf was. Hoe ik heb gezocht naar manieren waarop het ‘anders kon’. En hoe tantra en andere persoonlijke ontwikkelingstrajecten mij daar enorm in hebben geholpen. En over dat als je je lichaam kunt accepteren en je er volledig bewust van worden, dat je dan ook je talent, jouw ideeën, je successen, je fouten en je eigenaardigheden langzaam leert te accepteren en je ze kunt inzetten om te gaan doen en leven op de manier zoals je echt wilt.   Lees verder

Die eerste keer dat ik zelf een tantrische massage ontving…

De eerste keer dat ik zelf een tantrische massage ontving was in mijn eerste tantra workshop, nu een jaar of vijf geleden. Prachtige locatie in de bossen bij Driebergen. Onbekend in een ruimte waar iedereen elkaar al leek te kennen werd ik, als in een warm bad, liefdevol ontvangen.

Ondanks dat ik al jaren een boek over tantra in de kast had liggen heb ik er qua workshops lang niet aan gewild. Tantra was toch ook iets dat, ondanks dat boek, ook door mij nog wel werd bestempeld als ‘zweverig’. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan, waardoor mijn verlangen naar een andere manier van verbinding maken met mensen uiteindelijk groter werd dan mijn angst. Dus daar ging ik. En hoe wonderlijk was het dat de zweverigheid smolt als sneeuw voor de zon toen ik daar binnenstapte en werd gegrepen door een paar aanwezige ogen die alles behalve zweverigheid uitstraalde. 

Lees verder

Mijn woord voor 2017: Overgave…

Overgave, de muzikale helden van blof hebben er zo’n mooi liedje over geschreven:

“En meer dan ooit
Ben ik klaar
Voor overgave
Aan jou
Aan je wil en aan je wet
Neem me mee naar bed en laten we zacht zijn voor elkaar”

Intimiteit is zo’n enorme spiegel voor hoe je in het leven staat. Het afgelopen jaar is een transformatiejaar geweest waarin ik me nu voel als een vlinder die aan het einde van die transformatie uit haar cocon is gekropen.  Ik heb vleugels de laatste weken, en voel me opnieuw geboren. Alsof ik uit die cocon alleen maar heb meegenomen wat ik nog nodig heb en de rest achter me heb gelaten. Lees verder

Jouw zielsmissie: kijk eens naar je valkuil

Een momentopname van onlangs: ik heb een gesprek met een prachtige, talentvolle vrouw afgerond. In dit gesprek komt naar boven dat ze heel graag iets voor kinderen wil gaan doen omdat ze vroeger als kind de mogelijkheid niet had om te uiten waar ze echt mee zat. Door anderen te leren wat ze zelf heeft gemist kan ze van haar eigen zoektocht haar geschenk aan de wereld maken. Zo is haar valkuil de sleutel tot haar geluk en haar succes. Het zijn van die momenten dat ik echt kippenvel krijg over dat ik dit mag doen. Dat ik mensen mag helpen ontdekken wat ze zichzelf en de wereld te leren hebben. De diepste motivatie van mensen naar boven halen zodat ze een heel duidelijk beeld krijgen van wat hen te doen staat in dit leven. Als iemand zich durft te openen lukt het altijd.

Lees verder

Geen maskers meer

Een afspraak plannen met welke coach, hulpverlener of tantra masseur dan ook is een spannende stap om te zetten. Aan jezelf durven toegeven dat je er alleen niet uitkomt en dat je hulp nodig hebt is echt geen kleinigheidje. Hoe transparant ik, of welke andere coach zichzelf probeert te maken, het blijft niet leuk om aan jezelf toe te geven dat je niet genoeg weet of kunt om er zelf uit te komen. Een traject aangaan met iemand om je te helpen in je persoonlijke ontwikkeling vraagt erom je masker af te durven zetten en jezelf echt te laten zien. En dat vraagt om een hoop moed en lef.

Ik ben altijd op zoek naar wat ergens achter zit, of naar wat eronder zit. Een eigenschap die maakt dat ik goed ben in wat ik doe, maar die ook best wel eens lastig is. Vooral omdat ik lang heb gedacht dat het huisje-boompje-beestje idee ook mijn ideaalbeeld was. Het ideaalplaatje dat ik in mijn hoofd had en wat ik zo graag wilde bereiken om mezelf maar dat stempel van ‘succesvol’ te kunnen geven.

Lees verder

Het begint elke keer weer bij ‘wat wil je nou echt?’

Als je geen idee hebt wat je nou eigenlijk echt wil, dan zijn er altijd andere invalshoeken te bedenken. Eentje daarvan is de vraag: hoe ziet jouw ideale werkweek er uit? Werk je alleen, werk je met iemand samen, of werk je met groepen? Doe je dat thuis, of doe je dat op een externe locatie? Hoeveel uur werk je per dag, doe je dat vanachter je laptop, of doe je dat face to face met mensen, of beide? Iets realiseren begint met ergens in durven te geloven. Als je het durft te dromen, dan kun je het ook doen. Het ‘hoe’, waar ik zelf ook zo vaak op stuk loop, volgt altijd vanzelf als je jouw stip op de horizon maar niet uit het oog verliest. 

Lees verder

« Oudere berichten

© 2018 De Verbindingsfabriek

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑