Het zijn echt kwetsbare gesprekken die ik soms mag voeren. Ik wil er één concreet voorbeeld uithalen. Ik kan me zo goed voorstellen hoe frustrerend het is als je als man ‘te groot geschapen bent’ en het daardoor tussen de lakens niet voldoende stroomt tussen jou en je partner. Omdat je doordat het zo strak voelt te snel tot een hoogtepunt komt, omdat het überhaupt niet past of omdat je zo op je hoede bent om je partner pijn te doen dat seks voor jou een behoorlijk negatief stempel heeft gekregen en daardoor voor jou niet fijn meer is om mee bezig te zijn.

Ik vraag van mijn cliënten volledige openheid en de bereidheid om te ontdekken waar nou echt de pijnpunten zitten en die te durven blootleggen. Door zonder oordeel te kijken naar wat er aan de hand is en wat dat met je doet ontstaat er weer ruimte. En daarmee kan er een einde komen aan de vingerwijzingen naar elkaar.  De enorme focus op dat het ‘niet past’ maakt vaak duidelijk dat die ver de overhand heeft gekregen over het verlangen om te spelen met elkaar binnen de ruimte die er wel is. Dat seks zoveel meer kan gaan over je eigen lijf voelen, ervaren wat je ervaart en dat de verbinding maken zo veel manieren kan.

Wanneer is de laatste keer dat je ervaren hebt hoeveel een hand op je rug kan doen? Wanneer is de laatste keer dat je ervaren hebt dat met het alleen maar in de ogen kijken van degene waar je echt van houdt je hele lijf ‘aan’ gaat? Wanneer is de laatste keer dat je bedacht dat het wel eens leuk zou zijn om alles met elkaar te mogen doen, behalve elkaar aanraken? Wanneer is de laatste keer dat je haar zo lang hebt laten wachten tot ze niet meer kan en je bespringt? Seks is zo’n enorme speeltuin, waarom zou je je jezelf dan beperken tot dat ene punt waarop je weet dat het elke keer tot gedoe lijdt? Het thema van tantra: je eigen vrijheid vinden is ook in dit thema zo essentieel.

Als je dat lukt heb je de halve oplossing al gevonden voor het ‘te groot’ vraagstuk. Als te groot geschapen man leg je misschien wel volledig de schuld bij jezelf. Misschien wil je je te snel en heb je niet het vermogen om te wachten. Maar er ligt er ook een heel groot stuk bij ons vrouwen. Er ligt zoveel van onze angst en verdriet opgeslagen in onze vrouwelijkheid. En dat uit zich ook fysiek, daardoor staan we minder open. Vaginisme is daarvan een extreem voorbeeld; dat je als vrouw als gevolg van een trauma niet meer in staat bent om je bekkenbodemspieren te ontspannen. Ook niet bij degene die je voor 100% vertrouwd. Maar ook als vrije vrouw, met een fysiek ontspannen lijf heb ik zelf ook zovele keren ervaren wat spanning met mij doet. Dat spanning er zo snel voor zorgt dat ik minder ontspannen ben en minder makkelijk kan ontvangen. En dat een goeie vrijpartij me altijd helpt om die spanning los te laten.

Jezelf fysiek openen voor een man is voor vrouwen de meest kwetsbare daad die er is. Als je je daar als man van bewust bent, als je kunt en durft te voelen hoeveel kwetsbaarheid er in een naakt vrouwenlichaam zit dat zich voor jou beschikbaar stelt, dan kun je wellicht ook voelen dat een vrouw openen niet iets is wat zij ‘even’ voor je doet. Dat het een helende reis is je samen maakt. Dat ze daarin van jou vraagt om aanwezig te blijven bij wat er is. Niet te vluchten in frustratie, maar te blijven bij wat er wel kan en daar genoeg aan te hebben.  

Seksualiteit is voor mij iets heiligs, iets magisch en iets waarin je volledig in verbinding met elkaar kunt zijn.  Ik heb zelf ervaren hoe enorm helend het kan werken om me in die verbinding over te geven aan degene waar ik van hou, waarvan ik echt van voel: bij jou wil ik zijn. Om hem volledig de vrijheid te geven om alle spanning er uit te ‘spelen’ en om keer op keer zo te ervaren dat ik hem kan vertrouwen, omdat het alleen maar liefde is die ik in me ontvang. En zo te voelen dat ook als het me raakt, dat als er tranen vloeien, dat dat is omdat ik spanning los kan laten. En dat dat iets is om blij mee te zijn. En zo elke keer een bevestiging is om diegene nog dichterbij te laten. Liefde is het mooiste wat er is, daar wil ik geen weerstand meer tegen voelen, ook fysiek niet meer. En het geeft zoveel bevrijding als dat kan.

En dus, lieve, prachtige mooie man: jouw geslacht heb je gekregen om er liefde mee te geven, je lijf heb je gekregen om er dingen mee te doen, te voelen en te ervaren. Je lust heb je gekregen om de verbinding aan te willen gaan. Wees daar trots op en durf je eens te laten leiden door waar je driften je heen brengen. Als je dat bewust en volledig in overeenstemming doet, doe je het nooit verkeerd. Er zit zoveel kracht in dat wat je met je geslacht te geven hebt en zoveel liefde. Laat dat niet liggen.  

En lieve vrouw; durf jij de stap te zetten om je over te geven? Om tegen je partner te zeggen; ‘heel mij en laat me maar voelen wat ik nog mag helen bij mezelf?’ Voel je je veilig genoeg bij hem om hem je verdriet en je pijn te laten zien? Om al die oordelen over dat het niet netjes is om een wilde vrouw te zijn los te laten, om je muren af te breken. Om je eigen empowerment terug te vinden in de veiligheid van je eigen baarmoeder? Daar is waar je kracht vandaag komt, en die mag je echt gaan voelen. Je bent zo mooi als je sexy bent, als je zelfverzekerd over je eigen lijf kunt zeggen dat je zo trots op bent wat je ermee voelt, hoeveel plezier je van je eigen lijf hebt en wat je iemand anders daarmee kunt laten voelen.

Liefs, Petra

als het niet past